Spiele blog

spiele blog

The latest Tweets from SpieleBlog (@spieleblog_). YouTube Kanal SpieleBlog. Bühl, Deutschland. Die Neuheitenflut ist bereits so ein kleines bisschen über mich hereingebrochen. Deshalb gibt es heute noch mal eine Wochenbeichte in Rekordlänge (erstmals. gespielt | Blog des Arbeitskreises Geschichtswissenschaft und Digitale Spiele. Eine Szene aus Assassin's Creed Origins (), eingefangen mit dem.

Spiele Blog Video

BlueTales Blog -- Spiele [MLP-FIM] Franky Reloaded Frank Riemenschneider Hoffentlich ist neu dann auch besser! Ich werde heute spielen! Kein einfaches Thema — in einem trotzdem guten Spiel. Escape Room - Das Spiel. Machi Koro - Grossstadt-Erweiterung. Warten niederländisch übersetzung die Spiel ' Legends Hendrik Breuer Book of ra online jonny leichtRobin Hood und die Artus-Saga beide mittel und Dracula schwer suchen immer wieder den Weg durch den Wald und sehen sich stetig neuen Herausforderungen ausgesetzt. Würfeln, ziehen, Figuren in die Mitte bringen. Mein Besuch auf der Spiel ' Vertrieb Frank Riemenschneider Spiel' sally bretton - der Umbau naht. Was ist eigentlich dieser Hash-Tag, den Spieler fußballspiele heute bundesliga gern nutzen?

At first, most people believe that coming up with great content for their videos is what matters most and take the actual filming part for granted.

Because most companies fail to make the most of the storytelling and visual potential of the format or creatively adapt it to suit their specific purposes and ethos.

Picture a style of animated video that is not only affordable and multi-purposeful, but also backed by science to be one of the most attention-grabbing and engaging for audiences.

Picture, in one place, 17 of the best examples of these videos along with the reasons why they are all so uniquely great.

Imagine if there was one thing that you could add to your website and social media pages that would instantly engage people with your company, product or service and increase your conversions.

What if this one thing was not only cheaper and more versatile than the alternatives, but also scientifically proven to be more effective?

What if there were 9 of these tactics, with real-life examples, and each of them took a completely different approach depending on the type of product or service being advertised?

Darren is creative writer at Spiel, a London-based agency, who's obsessed with writing anything and everything on how to produce successful videos.

Does this sound familiar: What makes them so quick to move on? Getting people to pay attention to your corporate videos can be really difficult.

In Fortune City bouw je een stukje bij beetje een stad. Je kan je stad met verschillende soorten gebouwen uitbreiden waardoor je verschillende soorten bonussen krijgt zoals meer geld in de inkomstenfase of meer punten aan het eind van het spel.

Het spel ziet er uit als een kinderspel, maar is dat niet. Het spel speelt lekker vlot weg en ik verwacht dat het ook leuk is met twee spelers.

En als kers op de taart, was de auteur in de stand aanwezig zodat ik zelfs met een gesigneerd exemplaar naar huis ben gegaan. Technisch gezien heb ik Greedy Kingdoms niet op Spiel gespeeld en daarna gekocht, maar andersom.

In Greedy Kingdoms proberen de spelers als eerste twee kastelen te bouwen. Om een kasteel te bouwen moet je bepaalde grondstoffen verzamelen door middel van het uitspelen van karakters.

Beide spelers hebben een identieke set met karakterkaarten. De karakters geven je bijvoorbeeld grondstoffen of het recht om grondstoffen te ruilen in andere grondstoffen.

Als je aan de beurt bent kies je drie van deze kaarten uit. De andere spelers kiest uit zijn hand de drie kaarten uit waarvan hij denkt dat de speler die aan de beurt heeft ze heeft gekozen.

De actieve speler mag vervolgens alleen de kaarten uitvoeren die niet ook door de andere speler zijn gekozen. Op sommige kaarten die je ook kan kopen staat tekst en het kostte de eerste keer nog best wat tijd om die teksten te lezen, maar ik verwacht dat als ik het spel vaker ga doen, dat steeds minder tijd gaat kosten omdat je de kaarten gaat herkennen.

Arraial stond hoog op mijn interesselijst en de laatste dag van de beurs besloten Anton en ik daarom bij opening meteen naar de stand waar dit spel gedemonstreerd werd te lopen om daar een tafeltje te claimen.

Arraial is een spel van een Portugese uitgever waarin je een Portugees straatfeest moet organiseren. Het is passen en meten met de ruimte in dit spel.

Iedere beurt mag je 3 acties uitvoeren. Er zijn vier soorten attracties en de speler die in ieder van deze kleuren de grootste attractie weet te maken, scoort als bonus nog het verliefde stelletje een soort Siamese tweeling meeple.

Aan het eind van het spel wint de speler die de meeste bezoekers heeft weten te trekken met zijn straatfeest. Arraial is een lekker vlot puzzelspelletje dat er ook nog eens heel feestelijk uitziet.

Deze ging dus ook mee naar huis en ik verwacht hem nog vaak op tafel te zetten. Gepost door Dagmar 2 opmerkingen: Aan het eind van de drukke zaterdag schoven Anton en ik bij nog twee mensen aan voor een potje Dragons.

Het bleek de perfecte afzakker voor de zaterdag te zijn: In dit spel zijn de spelers draken die een grote schat verdelen.

De speler die als laatste overblijft krijgt niet alleen het overgebleven stapeltje maar ook het restant van de trekstapel als er al een restant is.

Je moet dus een beetje proberen te onthouden in welke stapels de meest waardevolle kaarten zijn gestopt en inschatten wanneer je je slag moet slaan.

Ik vond dit echt een leuk afzakkertje, maar omdat ik al genoeg van dit soort spellen thuis heb, hoefde ik hem niet zelf te hebben.

Maar ik zou het zeker niet erg vinden om het spel nog eens te doen. Klask is een tweepersoons behendigheidsspelletje dat mij een beetje aan tafelvoetbal en pong het eerste computerspel deed denken, maar dan anders.

Je moet namelijk proberen een balletje in een cirkel van de andere speler zien te krijgen. Iedere speler heeft een pion met een magneet er in aan de onderkant.

Onder het bord van Klask heb je een soort handvat met ook weer een magneet er in. Met dit handvat stuur je je pion op het spelbord aan.

Dit valt nog niet mee en voor je het weet sta je met je eigen pion in je eigen doel waardoor de tegenstander ook een puntje scoort.

Ik vond het erg leuk om dit spel te spelen, maar zie het thuis niet vaak genoeg op tafel komen om het te willen hebben. In dit spel liggen een aantal rijen met gekleurde tegels op tafel.

De tegels die je pakt moeten alleen aan het uiteinde van de rij liggen. Op sommige fiches ligt nog een bonusfiche om ze extra aantrekkelijk te maken of staat een extra symbool.

Je moet proberen meerderheden te verzamelen voor de verschillende symbolen. Als dit lukt dan krijg je net zo veel punten als het aantal van het betreffende symbool dat je hebt verzameld.

In dit spel moet je dus vaak de afweging maken tussen wat je wilt pakken en wat de ander daardoor kan pakken. Dit spelmechanisme vind ik nog net zo leuk als vijftien jaar geleden.

Ik heb Richelieu al in de kast staan en dus heb ik dit spel niet gekocht, maar ik vind het absoluut een aanrader. Het eerste spel dat Anton en ik op Spiel speelden was Honga van Haba.

Dit spel speelt zich af in de prehistorie. Op het bord staan acht acties afgebeeld die je kan uitvoeren. Iedere ronde leg je een rondje neer waarop handjes verdeeld staan over de vier kwadranten.

Je kan het rondje op vier plekken neerleggen op het bord en vervolgens mag je de acties uitvoeren waar de handjes naar wijzen. Dit mechaniekje ben ik nog nooit eerder tegengekomen, maar werkte heel goed.

Je moet daarbij wel iedere ronde beslissen of je ook een handje richting Honga, de sabeltandtijger, laat wijzen. Als je hem op deze manier een vriendelijke aai over zijn bol geeft, is hij tevreden.

Doe je dat niet, dan komt hij uit narrigheid wat eten van je jatten. Met verschillende acties kan je grondstoffen verzamelen die je met andere acties dan weer in punten om kan zetten.

Ik vond dit een leuk familiespelletje dat ik graag nog eens zou doen. Het denk alleen dat het leuker is met meer dan twee spelers en daarom heb ik het niet mee naar huis genomen ik speel de meeste spelletjes met alleen Niek als medespeler.

Blue Lagoon is een heerlijke tropische puntensalade van Knizia. In dit spel bouw je in een eilandenrijk een netwerk van bootjes, ontdekkers en huisjes.

Op deze manier verbind je eilanden waar je punten voor scoort , probeer je op de eilanden de meerderheid te krijgen waar je punten voor scoort en verzamel je verschillende grondstoffen die ook weer punten opleveren en dan vooral als je er meerdere van een soort hebt of juist setjes van verschillende soorten.

Zodra het bord vol is, worden de punten geteld. Daarna wordt alles behalve de hutjes weggehaald en begint het spel nog een keer van voren af aan, alleen dit keer met de hutjes als startpunt.

En als het bord dan weer vol is, dan worden nog een keer de punten geteld. En wie daarna de meeste punten heeft, heeft gewonnen.

De twee Franse mannen waar wij dit spel mee deden wilden helaas de tweede fase niet spelen omdat ze na de eerste helft al wel genoeg gezien hadden van dit spel.

Ik vond het spel op zich best lekker weg spelen, maar vond de telling te overdadig. Je krijgt echt voor alles en zijn moeder punten en daardoor is het lastig om goed in de gaten te houden hoe je er voor staat.

De waarderingsfase wordt door al deze scoringsmogelijkheden ook een beetje te langdradig. Prima spel dus, maar net te veel gedoe voor mijn smaak en daarom heb ik het niet gekocht.

Bastille is een nieuw groot spel van Queen waarin de strijd tijdens de Franse revolutie centraal staat. Wees gerust, het is een echte euro-game dus niemand eindigt onder de guillotine.

Bastille is een werkverschaffingsspel waar je wapenschilden inzet op de verschillende actievelden. Een van de acties die je kan kiezen is dat je je wapenschild opwaardeert.

Dat is heel fijn want bij bijna alle velden bepaalt de waarde van je wapenschild hoe vaak je de actie mag uitvoeren en in welke volgorde de spelers hun acties mogen uitvoeren.

Ik vond dit een erg leuk spel en zou het graag nog eens doen. Maar desondanks was dit een van de spellen die ik met het meeste plezier heb gespeeld.

In dit spel moet je proberen zo veel mogelijk punten te verdienen door verschillende soorten studenten hun favoriete drankjes te bezorgen. Het was mij te veel gedoe waar ik bovendien niet goed in was ik had die ochtend nog geen koffie gehad, dat verklaart misschien veel.

Ik was dan ook blij dat het spel voorbij was en we weer door konden. Prima spel op zich, maar niet mijn smaak.

Die was weer niet zijn smaak, hij vond het net bouillon brodo. Gelukkig kregen we de kans om het spel te proberen. In dit spel moet je met een aantal poppetjes over een spoor door het moeras lopen.

Als je een mannetje kiest dat als enige op een tegel staat, dan moet je die tegel oppakken. Op de tegels staan schatten die wil je hebben of spoken die wil je liever niet hebben.

Het eerste wat me opviel was dat de tegels waar je over loopt wel heel klein zijn. Je kan er eigenlijk maar twee poppetjes op kwijt max drie als je ze heel precies neerzet.

In dit spel sta je zeker aan het begin regelmatig met een groter aantal poppetjes op een tegel en dit speelt dus niet lekker. Aan het begin van het spel is elke tegel die je pakt nog leuk omdat je eventuele spoken nog kunt dumpen zodra je aan het eind van het paadje komt.

Soms toont een spel vooral aan hoe goed het origineel was en dat is wat mij betreft in dit geval aan de hand. De doos van Mountains sprak me erg aan omdat het net een Plaatje van Mount Rainier leek.

Niek en ik hebben deze berg in de buurt van Seattle deze zomer bezocht. Ik was dan ook benieuwd of het spel iets met deze berg te maken zou hebben.

Het antwoord bleek nee te zijn. In Mountains zijn de spelers bergbeklimmers die klimtochten van verschillende moeilijkheidsgraden moeten maken.

Hiervoor heb je wel de juiste uitrusting nodig. De uitrusting staat afgebeeld op kaarten, waarvan alle spelers er een paar hebben.

Als je een klimtocht uitkiest draai je de bijbehorende kaart open en daar staat op welke uitrusting zaklamp, aansteker, helm, etc. Alles wat je niet zelf hebt, moet je gaan lenen bij de andere spelers.

Dit doe je door een puntenblokje aan een andere speler te geven en te vragen of hij of zij soms een zaklamp te leen heeft. Bergbeklimmers zijn sociale mensen en als iemand de gevraagde zaklamp heeft dan leent hij hem uit.

En als de ene speler de zaklamp niet heeft, dan mag je hem daarna gewoon aan een andere speler vragen die je dan wel weer een blokje moet betalen.

Je moet dus vooral goed onthouden wie welk item heeft zodat je meteen de juiste persoon vraagt om een stel klimijzers. Mountains werkte op zich prima en ik kan me goed voorstellen dat het leuk is om dit met kinderen te spelen.

Mijn ding was het niet. Blossoms bleek een push your luck spelletje te zijn. In het midden van de tafel zijn vier plekken om een bloem te laten groeien.

Aan het begin van je beurt moet je altijd een kaart trekken en deze aan de juiste bloem aanleggen de bloem groeit. Als je een nieuwe bloem trekt dan moet je hem in een lege bloempot stoppen en als er geen lege bloempot is dan ben je af.

Je mag vervolgens nog zo vaak kaarten trekken en aanleggen als je wilt, maar als je een kaart trekt die je niet kan aanleggen ben je af.

Als je op tijd stopt dan mag je een bloem plukken alle kaarten pakken die samen een bloem vormen. Hoe langer een bloem is, hoe meer punten hij oplevert.

Dat maakt de vraag interessant of je nog een keer durft te gaan of niet. Bij Blossoms is de kans iedere keer hetzelfde: Eigenlijk ga je dus altijd door tot er een beetje lange bloem is of je de verkeerde trekt.

Handelen op de middellandse zee of welke andere zee dan ook, mij hoef je niet wakker te maken als er een spel met dit thema op de markt komt.

Er zijn natuurlijk positieve uitzonderingen waardoor ik mijn weerzin voor dit saaie thema aan de kant zet Concordia bijvoorbeeld , maar een spel moet dan wel van hele goede huize komen.

The Era of Voyage kwam helaas uit een ander huis. In dit spel vaar je met een bootje langs verschillende eilanden afgebeeld op kaarten waarop je verschillende goederen of geld kan verzamelen of ruilen.

Met de verzamelde goederen en het geld kan je vervolgens investeren in de eilanden waardoor je er de volgende keer dat je er langs komt nog meer krijgt.

Het spel zit op zich prima in elkaar, maar dat krijg je als je een heel standaard mechaniekje gebruikt en er zelf eigenlijk niets aan toevoegt.

Ik vond Discovery daardoor een wat saai spel, in een saaie uitvoering met een verschrikkelijk saai thema. Een van de leukste dingen aan Spiel is dat je er zo veel spellen kan vinden uit verre landen.

Omdat je vaak weinig tot niets van die spellen weet, ga je er vaak blanco in en kan je leuk verrast worden. Helaas gebeurde dat niet bij The tales of Ki-pataw.

In dit spel spelen alle spelers een karakter die een aantal opdrachten in de stad Ki-pataw moet uitvoeren. De opdrachten bestaan uit het bezoeken van een aantal locaties en het ophalen van blokjes of kaartjes op de ene locatie om die vervolgens naar een andere locatie te brengen.

Het was allemaal iets te recht toe recht aan en voelde daardoor behoorlijk ouderwets. Het enige wat ik leuk vond aan dit spel was dat mijn karakter een Capibara een soort reuze cavia was.

Ik ben al veel geweest in spellenland, maar een capibara was ik nog nooit. Ik zou er zeker geen bezwaar tegen hebben om nog eens een capibara te zijn, maar dan wel graag in een ander spel.

GrimmoiR is een kaartspel met prachtige afbeeldingen van enge versies van sprookjesfiguren. Iedere speler heeft zes sprookjesfiguren voor zich liggen en deze twee groepen bevechten elkaar op leven en dood.

Je doet dit door in je beurt een kaart te activeren en de actie die op de kaart staat uit te voeren, zoals bijvoorbeeld het aanvallen van een kaart van de tegenstander die daardoor levenspunten verliest of het genezen van een kaart van jezelf.

Er zijn vast mensen die dit spel leuk vinden, maar ik hoor daar niet bij. Ik vind het vermoeiend om al die verschillende kaarten goed in de gaten te houden.

Het voelt voor mij te veel als touwtrekken waarbij je nu weer eens iets verliest, maar daarna weer wint maar je ten opzichte van de ander ongeveer gelijk blijft.

Ik heb liever wat meer variatie in het spelverloop. Krosmaster Blast valt in dezelfde categorie als GrimmoiR Het is een spel waar je moet proberen de andere speler uit te schakelen door hem telkens aan te vallen.

Dit keer zijn het twee prachtige miniatuur-poppetjes die vechten in een bos met 3D kartonnen bomen waar je je achter kan verstoppen.

Je kon hier alleen ook nog winnen door bepaalde tegels te activeren door er op te gaan staan. Een van de uitleggers in deze stand liep rond in een korte broek met een hele mooie tattoo van een grote octopus en andere zeedieren.

Inderdaad met schreeuwerige hoofdletters om nog een beetje aandacht te trekken in de enorme hoeveelheid spellen die dit jaar uit kwam.

Het thema van dit spel sprak me aan en daarom wilde ik het spel wel proberen. In dit spel ben je een archeoloog die op verschillende plekken mag gaan graven.

Maar meer positiefs valt er over dit spel niet te zeggen. Iedere ronde kies je op welke locatie je gaat graven. Iedere locatie bestaat uit een aantal kaartjes die in een rij liggen.

Vervolgens gooi je met een dobbelsteen, tel je het aantal vakjes af en pak je de bijbehorende tegels. Je probeert op deze manier bepaalde setjes van kaarten te verzamelen, maar dat is dus vooral heel veel geluk en bijzonder weinig wijsheid.

Het beetje wijsheid dat je nodig hebt is dat het slim is om de rij te kiezen waar de meeste voor jou nuttige fiches liggen.

Dat is niet echt rocketscience. Alsof het geluks-feestje niet al groot genoeg was, kreeg je bij sommige tegels ook nog extra bonuskaarten met extra willekeurige opbrengsten of boetes.

Ik snap werkelijk niet dat een uitgever dit spel nog heeft willen uitbrengen. Vorige week donderdag reisde ik samen met Anton af naar Essen voor vier dagen Spiel.

Op zondag reden we weer naar huis met een auto vol met nieuwe spellen. In dit blogje zal ik vertellen hoe ik Spiel dit jaar heb ervaren.

In de komende blogjes zal ik vertellen wat mijn eerste indruk was van de 20 spellen die ik heb gespeeld. Zoals verwacht kwamen er dit jaar weer meer mensen naar Spiel en is het bezoekersrecord dus gebroken.

Donderdag was de rustigste dag en zaterdag de drukste. Vrijdag was denk ik nog iets drukker dan de zondag, maar misschien komt dat ook omdat op zondag de mensen die meerdere dagen gaan toch langzaam aan een beetje vermoeid raken en dus zelf wat minder hysterisch zijn.

Gelukkig was het vloeroppervlak en het aantal exposanten ook toegenomen dus per saldo voelde het op de beurs niet heel veel drukker dan vorig jaar.

Je moet wel echt een beetje op tijd bij de beurs zijn om in een van de parkeergarages direct aangrenzend aan de beurs te kunnen parkeren.

Wij waren op donderdag rond half 10 aanwezig en op de andere dagen zelfs al rond 9 uur en konden op dat moment nog in P9 parkeren. Maar als je een half uurtje later bent, zit die parkeergarage ook vol en moet je naar het verder weg gelegen P10 ze brengen je dan met bussen naar de beurs.

De eerste twee dagen zijn we bij de ingang van hal 3 naar binnen gegaan.

Picture a style of animated video that is not only affordable and multi-purposeful, but also backed by science to be one of the most attention-grabbing and engaging for audiences.

Picture, in one place, 17 of the best examples of these videos along with the reasons why they are all so uniquely great.

Imagine if there was one thing that you could add to your website and social media pages that would instantly engage people with your company, product or service and increase your conversions.

What if this one thing was not only cheaper and more versatile than the alternatives, but also scientifically proven to be more effective? What if there were 9 of these tactics, with real-life examples, and each of them took a completely different approach depending on the type of product or service being advertised?

Darren is creative writer at Spiel, a London-based agency, who's obsessed with writing anything and everything on how to produce successful videos.

Does this sound familiar: What makes them so quick to move on? Getting people to pay attention to your corporate videos can be really difficult.

But why is that the case? I think you will agree with me when I say: Emperor S4 was niet de enige Taiwanese uitgever die op Spiel was vertegenwoordigd.

Een aantal andere Taiwanese uitgevers deelden een stand onder de naam Taiwan Boardgame Design. In deze stand speelden Anton en ik Fortune City tegen een Fransman.

In Fortune City bouw je een stukje bij beetje een stad. Je kan je stad met verschillende soorten gebouwen uitbreiden waardoor je verschillende soorten bonussen krijgt zoals meer geld in de inkomstenfase of meer punten aan het eind van het spel.

Het spel ziet er uit als een kinderspel, maar is dat niet. Het spel speelt lekker vlot weg en ik verwacht dat het ook leuk is met twee spelers.

En als kers op de taart, was de auteur in de stand aanwezig zodat ik zelfs met een gesigneerd exemplaar naar huis ben gegaan.

Technisch gezien heb ik Greedy Kingdoms niet op Spiel gespeeld en daarna gekocht, maar andersom. In Greedy Kingdoms proberen de spelers als eerste twee kastelen te bouwen.

Om een kasteel te bouwen moet je bepaalde grondstoffen verzamelen door middel van het uitspelen van karakters. Beide spelers hebben een identieke set met karakterkaarten.

De karakters geven je bijvoorbeeld grondstoffen of het recht om grondstoffen te ruilen in andere grondstoffen.

Als je aan de beurt bent kies je drie van deze kaarten uit. De andere spelers kiest uit zijn hand de drie kaarten uit waarvan hij denkt dat de speler die aan de beurt heeft ze heeft gekozen.

De actieve speler mag vervolgens alleen de kaarten uitvoeren die niet ook door de andere speler zijn gekozen. Op sommige kaarten die je ook kan kopen staat tekst en het kostte de eerste keer nog best wat tijd om die teksten te lezen, maar ik verwacht dat als ik het spel vaker ga doen, dat steeds minder tijd gaat kosten omdat je de kaarten gaat herkennen.

Arraial stond hoog op mijn interesselijst en de laatste dag van de beurs besloten Anton en ik daarom bij opening meteen naar de stand waar dit spel gedemonstreerd werd te lopen om daar een tafeltje te claimen.

Arraial is een spel van een Portugese uitgever waarin je een Portugees straatfeest moet organiseren. Het is passen en meten met de ruimte in dit spel.

Iedere beurt mag je 3 acties uitvoeren. Er zijn vier soorten attracties en de speler die in ieder van deze kleuren de grootste attractie weet te maken, scoort als bonus nog het verliefde stelletje een soort Siamese tweeling meeple.

Aan het eind van het spel wint de speler die de meeste bezoekers heeft weten te trekken met zijn straatfeest. Arraial is een lekker vlot puzzelspelletje dat er ook nog eens heel feestelijk uitziet.

Deze ging dus ook mee naar huis en ik verwacht hem nog vaak op tafel te zetten. Gepost door Dagmar 2 opmerkingen: Aan het eind van de drukke zaterdag schoven Anton en ik bij nog twee mensen aan voor een potje Dragons.

Het bleek de perfecte afzakker voor de zaterdag te zijn: In dit spel zijn de spelers draken die een grote schat verdelen.

De speler die als laatste overblijft krijgt niet alleen het overgebleven stapeltje maar ook het restant van de trekstapel als er al een restant is.

Je moet dus een beetje proberen te onthouden in welke stapels de meest waardevolle kaarten zijn gestopt en inschatten wanneer je je slag moet slaan.

Ik vond dit echt een leuk afzakkertje, maar omdat ik al genoeg van dit soort spellen thuis heb, hoefde ik hem niet zelf te hebben. Maar ik zou het zeker niet erg vinden om het spel nog eens te doen.

Klask is een tweepersoons behendigheidsspelletje dat mij een beetje aan tafelvoetbal en pong het eerste computerspel deed denken, maar dan anders.

Je moet namelijk proberen een balletje in een cirkel van de andere speler zien te krijgen. Iedere speler heeft een pion met een magneet er in aan de onderkant.

Onder het bord van Klask heb je een soort handvat met ook weer een magneet er in. Met dit handvat stuur je je pion op het spelbord aan.

Dit valt nog niet mee en voor je het weet sta je met je eigen pion in je eigen doel waardoor de tegenstander ook een puntje scoort.

Ik vond het erg leuk om dit spel te spelen, maar zie het thuis niet vaak genoeg op tafel komen om het te willen hebben.

In dit spel liggen een aantal rijen met gekleurde tegels op tafel. De tegels die je pakt moeten alleen aan het uiteinde van de rij liggen.

Op sommige fiches ligt nog een bonusfiche om ze extra aantrekkelijk te maken of staat een extra symbool. Je moet proberen meerderheden te verzamelen voor de verschillende symbolen.

Als dit lukt dan krijg je net zo veel punten als het aantal van het betreffende symbool dat je hebt verzameld. In dit spel moet je dus vaak de afweging maken tussen wat je wilt pakken en wat de ander daardoor kan pakken.

Dit spelmechanisme vind ik nog net zo leuk als vijftien jaar geleden. Ik heb Richelieu al in de kast staan en dus heb ik dit spel niet gekocht, maar ik vind het absoluut een aanrader.

Het eerste spel dat Anton en ik op Spiel speelden was Honga van Haba. Dit spel speelt zich af in de prehistorie. Op het bord staan acht acties afgebeeld die je kan uitvoeren.

Iedere ronde leg je een rondje neer waarop handjes verdeeld staan over de vier kwadranten. Je kan het rondje op vier plekken neerleggen op het bord en vervolgens mag je de acties uitvoeren waar de handjes naar wijzen.

Dit mechaniekje ben ik nog nooit eerder tegengekomen, maar werkte heel goed. Je moet daarbij wel iedere ronde beslissen of je ook een handje richting Honga, de sabeltandtijger, laat wijzen.

Als je hem op deze manier een vriendelijke aai over zijn bol geeft, is hij tevreden. Doe je dat niet, dan komt hij uit narrigheid wat eten van je jatten.

Met verschillende acties kan je grondstoffen verzamelen die je met andere acties dan weer in punten om kan zetten. Ik vond dit een leuk familiespelletje dat ik graag nog eens zou doen.

Het denk alleen dat het leuker is met meer dan twee spelers en daarom heb ik het niet mee naar huis genomen ik speel de meeste spelletjes met alleen Niek als medespeler.

Blue Lagoon is een heerlijke tropische puntensalade van Knizia. In dit spel bouw je in een eilandenrijk een netwerk van bootjes, ontdekkers en huisjes.

Op deze manier verbind je eilanden waar je punten voor scoort , probeer je op de eilanden de meerderheid te krijgen waar je punten voor scoort en verzamel je verschillende grondstoffen die ook weer punten opleveren en dan vooral als je er meerdere van een soort hebt of juist setjes van verschillende soorten.

Zodra het bord vol is, worden de punten geteld. Daarna wordt alles behalve de hutjes weggehaald en begint het spel nog een keer van voren af aan, alleen dit keer met de hutjes als startpunt.

En als het bord dan weer vol is, dan worden nog een keer de punten geteld. En wie daarna de meeste punten heeft, heeft gewonnen.

De twee Franse mannen waar wij dit spel mee deden wilden helaas de tweede fase niet spelen omdat ze na de eerste helft al wel genoeg gezien hadden van dit spel.

Ik vond het spel op zich best lekker weg spelen, maar vond de telling te overdadig. Je krijgt echt voor alles en zijn moeder punten en daardoor is het lastig om goed in de gaten te houden hoe je er voor staat.

De waarderingsfase wordt door al deze scoringsmogelijkheden ook een beetje te langdradig. Prima spel dus, maar net te veel gedoe voor mijn smaak en daarom heb ik het niet gekocht.

Bastille is een nieuw groot spel van Queen waarin de strijd tijdens de Franse revolutie centraal staat. Wees gerust, het is een echte euro-game dus niemand eindigt onder de guillotine.

Bastille is een werkverschaffingsspel waar je wapenschilden inzet op de verschillende actievelden. Een van de acties die je kan kiezen is dat je je wapenschild opwaardeert.

Dat is heel fijn want bij bijna alle velden bepaalt de waarde van je wapenschild hoe vaak je de actie mag uitvoeren en in welke volgorde de spelers hun acties mogen uitvoeren.

Ik vond dit een erg leuk spel en zou het graag nog eens doen. Maar desondanks was dit een van de spellen die ik met het meeste plezier heb gespeeld.

In dit spel moet je proberen zo veel mogelijk punten te verdienen door verschillende soorten studenten hun favoriete drankjes te bezorgen.

Het was mij te veel gedoe waar ik bovendien niet goed in was ik had die ochtend nog geen koffie gehad, dat verklaart misschien veel.

Ik was dan ook blij dat het spel voorbij was en we weer door konden. Prima spel op zich, maar niet mijn smaak.

Die was weer niet zijn smaak, hij vond het net bouillon brodo. Gelukkig kregen we de kans om het spel te proberen. In dit spel moet je met een aantal poppetjes over een spoor door het moeras lopen.

Als je een mannetje kiest dat als enige op een tegel staat, dan moet je die tegel oppakken. Op de tegels staan schatten die wil je hebben of spoken die wil je liever niet hebben.

Het eerste wat me opviel was dat de tegels waar je over loopt wel heel klein zijn. Je kan er eigenlijk maar twee poppetjes op kwijt max drie als je ze heel precies neerzet.

In dit spel sta je zeker aan het begin regelmatig met een groter aantal poppetjes op een tegel en dit speelt dus niet lekker. Aan het begin van het spel is elke tegel die je pakt nog leuk omdat je eventuele spoken nog kunt dumpen zodra je aan het eind van het paadje komt.

Soms toont een spel vooral aan hoe goed het origineel was en dat is wat mij betreft in dit geval aan de hand. De doos van Mountains sprak me erg aan omdat het net een Plaatje van Mount Rainier leek.

Niek en ik hebben deze berg in de buurt van Seattle deze zomer bezocht. Ik was dan ook benieuwd of het spel iets met deze berg te maken zou hebben.

Het antwoord bleek nee te zijn. In Mountains zijn de spelers bergbeklimmers die klimtochten van verschillende moeilijkheidsgraden moeten maken.

Hiervoor heb je wel de juiste uitrusting nodig. De uitrusting staat afgebeeld op kaarten, waarvan alle spelers er een paar hebben.

Als je een klimtocht uitkiest draai je de bijbehorende kaart open en daar staat op welke uitrusting zaklamp, aansteker, helm, etc.

Alles wat je niet zelf hebt, moet je gaan lenen bij de andere spelers. Dit doe je door een puntenblokje aan een andere speler te geven en te vragen of hij of zij soms een zaklamp te leen heeft.

Bergbeklimmers zijn sociale mensen en als iemand de gevraagde zaklamp heeft dan leent hij hem uit.

En als de ene speler de zaklamp niet heeft, dan mag je hem daarna gewoon aan een andere speler vragen die je dan wel weer een blokje moet betalen.

Je moet dus vooral goed onthouden wie welk item heeft zodat je meteen de juiste persoon vraagt om een stel klimijzers.

Mountains werkte op zich prima en ik kan me goed voorstellen dat het leuk is om dit met kinderen te spelen.

Mijn ding was het niet. Blossoms bleek een push your luck spelletje te zijn. In het midden van de tafel zijn vier plekken om een bloem te laten groeien.

Aan het begin van je beurt moet je altijd een kaart trekken en deze aan de juiste bloem aanleggen de bloem groeit. Als je een nieuwe bloem trekt dan moet je hem in een lege bloempot stoppen en als er geen lege bloempot is dan ben je af.

Je mag vervolgens nog zo vaak kaarten trekken en aanleggen als je wilt, maar als je een kaart trekt die je niet kan aanleggen ben je af.

Als je op tijd stopt dan mag je een bloem plukken alle kaarten pakken die samen een bloem vormen. Hoe langer een bloem is, hoe meer punten hij oplevert.

Dat maakt de vraag interessant of je nog een keer durft te gaan of niet. Bij Blossoms is de kans iedere keer hetzelfde: Eigenlijk ga je dus altijd door tot er een beetje lange bloem is of je de verkeerde trekt.

Handelen op de middellandse zee of welke andere zee dan ook, mij hoef je niet wakker te maken als er een spel met dit thema op de markt komt.

Er zijn natuurlijk positieve uitzonderingen waardoor ik mijn weerzin voor dit saaie thema aan de kant zet Concordia bijvoorbeeld , maar een spel moet dan wel van hele goede huize komen.

The Era of Voyage kwam helaas uit een ander huis. In dit spel vaar je met een bootje langs verschillende eilanden afgebeeld op kaarten waarop je verschillende goederen of geld kan verzamelen of ruilen.

Met de verzamelde goederen en het geld kan je vervolgens investeren in de eilanden waardoor je er de volgende keer dat je er langs komt nog meer krijgt.

Het spel zit op zich prima in elkaar, maar dat krijg je als je een heel standaard mechaniekje gebruikt en er zelf eigenlijk niets aan toevoegt.

Ik vond Discovery daardoor een wat saai spel, in een saaie uitvoering met een verschrikkelijk saai thema. Een van de leukste dingen aan Spiel is dat je er zo veel spellen kan vinden uit verre landen.

Omdat je vaak weinig tot niets van die spellen weet, ga je er vaak blanco in en kan je leuk verrast worden. Helaas gebeurde dat niet bij The tales of Ki-pataw.

In dit spel spelen alle spelers een karakter die een aantal opdrachten in de stad Ki-pataw moet uitvoeren. De opdrachten bestaan uit het bezoeken van een aantal locaties en het ophalen van blokjes of kaartjes op de ene locatie om die vervolgens naar een andere locatie te brengen.

Het was allemaal iets te recht toe recht aan en voelde daardoor behoorlijk ouderwets. Het enige wat ik leuk vond aan dit spel was dat mijn karakter een Capibara een soort reuze cavia was.

Ik ben al veel geweest in spellenland, maar een capibara was ik nog nooit. Ik zou er zeker geen bezwaar tegen hebben om nog eens een capibara te zijn, maar dan wel graag in een ander spel.

GrimmoiR is een kaartspel met prachtige afbeeldingen van enge versies van sprookjesfiguren. Iedere speler heeft zes sprookjesfiguren voor zich liggen en deze twee groepen bevechten elkaar op leven en dood.

Je doet dit door in je beurt een kaart te activeren en de actie die op de kaart staat uit te voeren, zoals bijvoorbeeld het aanvallen van een kaart van de tegenstander die daardoor levenspunten verliest of het genezen van een kaart van jezelf.

Er zijn vast mensen die dit spel leuk vinden, maar ik hoor daar niet bij. Ik vind het vermoeiend om al die verschillende kaarten goed in de gaten te houden.

Het voelt voor mij te veel als touwtrekken waarbij je nu weer eens iets verliest, maar daarna weer wint maar je ten opzichte van de ander ongeveer gelijk blijft.

Ik heb liever wat meer variatie in het spelverloop. Krosmaster Blast valt in dezelfde categorie als GrimmoiR Het is een spel waar je moet proberen de andere speler uit te schakelen door hem telkens aan te vallen.

Dit keer zijn het twee prachtige miniatuur-poppetjes die vechten in een bos met 3D kartonnen bomen waar je je achter kan verstoppen.

Je kon hier alleen ook nog winnen door bepaalde tegels te activeren door er op te gaan staan. Een van de uitleggers in deze stand liep rond in een korte broek met een hele mooie tattoo van een grote octopus en andere zeedieren.

Inderdaad met schreeuwerige hoofdletters om nog een beetje aandacht te trekken in de enorme hoeveelheid spellen die dit jaar uit kwam.

Het thema van dit spel sprak me aan en daarom wilde ik het spel wel proberen. In dit spel ben je een archeoloog die op verschillende plekken mag gaan graven.

Maar meer positiefs valt er over dit spel niet te zeggen. Iedere ronde kies je op welke locatie je gaat graven. Iedere locatie bestaat uit een aantal kaartjes die in een rij liggen.

Vervolgens gooi je met een dobbelsteen, tel je het aantal vakjes af en pak je de bijbehorende tegels.

Je probeert op deze manier bepaalde setjes van kaarten te verzamelen, maar dat is dus vooral heel veel geluk en bijzonder weinig wijsheid.

Het beetje wijsheid dat je nodig hebt is dat het slim is om de rij te kiezen waar de meeste voor jou nuttige fiches liggen. Dat is niet echt rocketscience.

Alsof het geluks-feestje niet al groot genoeg was, kreeg je bij sommige tegels ook nog extra bonuskaarten met extra willekeurige opbrengsten of boetes.

Ik snap werkelijk niet dat een uitgever dit spel nog heeft willen uitbrengen. Vorige week donderdag reisde ik samen met Anton af naar Essen voor vier dagen Spiel.

Op zondag reden we weer naar huis met een auto vol met nieuwe spellen. In dit blogje zal ik vertellen hoe ik Spiel dit jaar heb ervaren.

In de komende blogjes zal ik vertellen wat mijn eerste indruk was van de 20 spellen die ik heb gespeeld.

Zoals verwacht kwamen er dit jaar weer meer mensen naar Spiel en is het bezoekersrecord dus gebroken.

Donderdag was de rustigste dag en zaterdag de drukste. Vrijdag was denk ik nog iets drukker dan de zondag, maar misschien komt dat ook omdat op zondag de mensen die meerdere dagen gaan toch langzaam aan een beetje vermoeid raken en dus zelf wat minder hysterisch zijn.

Gelukkig was het vloeroppervlak en het aantal exposanten ook toegenomen dus per saldo voelde het op de beurs niet heel veel drukker dan vorig jaar.

Je moet wel echt een beetje op tijd bij de beurs zijn om in een van de parkeergarages direct aangrenzend aan de beurs te kunnen parkeren.

Spiele blog -

Diese Website benutzt Cookies. Memories Retold vor 9 Stunden 0 mal gelesen. Und glaubt man den Zahlen, dann sind Brettspiele in Deutschland ganz gut verbreitet. Domino als Spiel und Dominosteine als Spielzeug. Was ist ein Stichspiel? De ene keer klikt het beter dan de pestana casino park hotel funchal madeira reviews keer, maar vaak heb je toch even een leuk gesprekje. Aan het begin van je beurt moet je altijd een kaart trekken en deze aan de juiste bloem aanleggen de bloem groeit. Iedere beurt mag je 3 acties uitvoeren. In dit spel moet je met een aantal poppetjes over een spoor door het moeras lopen. Zo zijn er toeristen die punten opleveren al ze voor een huis staan waar veel bloempotten te zien zijn of juist veel katten. Met de gekleurde tegels probeer je bepaalde vormen na te bouwen die op opdrachtkaarten staan wetter cala millor mallorca 19 tage. Je mag de tegels alleen op de lichtgekleurde Beste Spielothek in Klaus finden leggen aan het begin vn het spel. In het midden van de tafel ligt de bouwplaats met daarop van ieder onderdeel van het huis vier voorbeelden. Recent gespeeld Peter Hein. Ik vind het ook Beste Spielothek in Sankt Maria finden leuk om met andere mensen te spelen. Daar was het een stuk minder druk dan bij hal 3. En dan niet de middeleeuwse variant, maar de zoete, moderne hipster eenhoorns die je nu overal ziet, of te wel eenhoorns met veel pastelkleuren, regenbogen en glitters. Met verschillende acties kan je grondstoffen verzamelen die je met andere acties schalke ohne arbeit ohne geld weer in punten om kan zetten. Op de eerste dag hebben Anton en ik vooral in hal 3 rondgelopen. Het neue online casinos mit startguthaben ohne einzahlung bijna alsof het hem pijn deed om Engels te moeten praten. Vom Schüren von Erwartungen. Trotzdem sollte man jederzeit aufpassen. Der Fuchs startet mit seinem Wagen bei einer beliebigen Karte. Zurück zu den Wurzeln. Ein flotter Ritt zwischen Weltspieltag und Produktempfehlung. Doch ist das wirklich so? November Keine Kommentare. BL erreicht, Schweine in Eile. Schon 'mal an einem Spieleturnier teilgenommen? Warum so verbissen, liebe Spielenerds?

0 Replies to “Spiele blog”

Hinterlasse eine Antwort

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind markiert *